Από τον «Αστερίξ» στην προϊστορική Ελλάδα: Ένα μενίρ στο Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας

Ας είμαστε ειλικρινείς: Οι περισσότεροι γνωρίζουμε τα μενίρ από τους υπερμεγέθεις λαξευμένους ογκόλιθους που κατασκεύαζε και κουβαλούσε μαζί του σε βαθμό εμμονής ο χειροδύναμος Οβελίξ, ο αχώριστος σύντροφος του Αστερίξ. Κι αν το δημοφιλές κόμικ των Ρενέ Γκοσινί και Αλμπέρ Ουντερζό δεν φημίζεται ακριβώς για την ιστορική του ακρίβεια, αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι τα μενίρ (ή μενχίρ) δεν είναι υπαρκτά: πρόκειται για μεγαλιθικά μνημεία με θρησκευτική ή ταφική χρήση, συνδεδεμένα κυρίως με τους προϊστορικούς προκέλτικους πολιτισμούς – η μεγαλύτερη συγκέντρωση τέτοιων μνημείων στην Ευρώπη βρίσκεται στο Καρνάκ της Βρετάνης, στη Γαλλία.

Το Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας φιλοξενεί ένα από τα ελάχιστα μενίρ που έχουν βρεθεί ποτέ στην Ελλάδα, και μάλιστα ένα με ιδιαιτερότητες που το κάνουν να ξεχωρίζει από τους δυτικοευρωπαίους συγγενείς του, καθώς δεν πρόκειται για απλή λαξευμένη πέτρα, αλλά για μια από τις πρώτες απόπειρες στον ελλαδικό χώρο να αποτυπωθεί σε λίθο η ανθρώπινη μορφή, σε φυσικό σχεδόν μέγεθος.