Παλάτι Μεγάλου Μαγίστρου και Τείχη Ρόδου: Ταξίδι στην εποχή των ιπποτών

Το Παλάτι αποτελεί σύμβολο της Ιπποτικής Ρόδου και ένα ζωντανό παράδειγμα της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού. Υπήρξε βασικό μέρος της μεσαιωνικής οχύρωσης της πόλης και θεωρείται ότι κατέλαβε τη θέση όπου βρισκόταν αρχικά η βυζαντινή ακρόπολη.

Άρχισε να χτίζεται στις αρχές του 14ου αιώνα, αμέσως μετά την εγκατάσταση των Ιωαννιτών Ιπποτών στη Ρόδο, ως κατοικία του εκάστοτε Μεγάλου Μαγίστρου, ανώτατου ηγέτη του τάγματος, και παράλληλα διοικητικό κέντρο. Πρόκειται για ένα ορθογώνιας κάτοψης κτίριο, διαμορφωμένο γύρω από μία κεντρική, ορθογώνια υπαίθρια αυλή, το οποίο εντυπωσιάζει με τους επιβλητικούς πύργους και τα υψηλά τείχη του.

Καταστράφηκε εν μέρει από έκρηξη το 1856 και αναστηλώθηκε από τους Ιταλούς στις αρχές του 20ού αιώνα, όπως και όλα τα μνημεία της Μεσαιωνικής Πόλης, όταν η Δωδεκάνησος περιήλθε στην επικράτεια της Ιταλίας. Οι Ιταλοί θέλησαν να αποκαταστήσουν την αίγλη της εποχής των Ιωαννιτών Ιπποτών, ωστόσο μόνο το εσωτερικό παρέμεινε απόλυτα πιστό στο πρωτότυπο, καθώς τα υπόλοιπα σχέδια είχαν χαθεί.

Σήμερα, στο ισόγειο φιλοξενούνται δύο μόνιμες εκθέσεις με θέμα την αρχαία και τη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, ενώ στον όροφο μπορεί κανείς να θαυμάσει τα ψηφιδωτά δάπεδα που μεταφέρθηκαν από τους Ιταλούς, κυρίως από κοσμικά και εκκλησιαστικά κτίρια της Κω, με σκοπό να διακοσμήσουν το Παλάτι. Κιονόκρανα, έπιπλα μεσαιωνικά, καθρέφτες, πίνακες, κηροστάτες και άλλα αντικείμενα συμπληρώνουν το διάκοσμο του επιβλητικού οικοδομήματος, όπως αποκαταστάθηκε τη δεκαετία του 1930. Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου αποτελεί το σημαντικότερο ίσως μνημείο της Ιπποτοκρατίας και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο, προσελκύοντας χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο.

Στα εντυπωσιακά τείχη της Ρόδου αποτυπώνεται η εξέλιξη της οχυρωματικής αρχιτεκτονικής από το Βυζάντιο μέχρι την Ιπποτοκρατία. Τα βυζαντινά τείχη χώριζαν την πόλη σε τρία μέρη: την ακρόπολη (αργότερα Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου), το Κολλάκιο (άνω πόλη) και το μπούργκο (κάτω πόλη). Σταδιακά, κατά τη διάρκεια της Ιπποτοκρατίας (1309-1522), η πόλη επεκτάθηκε και τα ιπποτικά τείχη περιέκλειαν πολύ μεγαλύτερη έκταση, ενώ παράλληλα ενισχύθηκαν αποκτώντας πολλαπλάσιο πάχος. Ενισχύονταν, επίσης, από ανεξάρτητους πύργους, προτείχισμα και μεγάλη τάφρο. Μετά την κατάληψη της πόλης της Ρόδου από τους Οθωμανούς Τούρκους, έγιναν αρκετές επισκευές στα τείχη, αλλά δεν άλλαξε η μορφή των οχυρώσεων.