Λίνδος: Η εμβληματική πόλη της αρχαίας Ρόδου

Η αρχαία Λίνδος ήταν χτισμένη στη θέση του σημερινού ομώνυμου οικισμού και αποτελεί σήμερα έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ρόδου. Το προελληνικό όνομά της, καθώς και λίγα προϊστορικά λείψανα, μαρτυρούν την ύπαρξη ζωής στην περιοχή ήδη από τη νεολιθική εποχή.

Η Λίνδος υπήρξε μέλος της Δωρικής Εξαπόλεως (μιας συμπολιτείας με πολιτικό και θρησκευτικό χαρακτήρα), και η περίοδος της μεγάλης ακμής της συμπίπτει με την αρχαϊκή περίοδο (7ος-6ος αιώνας π.Χ.), όταν η πόλη εξελίχθηκε σε μεγάλη εμπορική και ναυτική δύναμη, υπό τη διακυβέρνηση του τυράννου Κλεόβουλου (6ος αιώνας π.Χ.). Στους κλασικούς χρόνους, αν και δωρική πόλη, συμμετείχε στη Συμμαχία της Δήλου, αλλά στη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου συμμάχησε με τους Λακεδαιμόνιους. Η σημασία της άρχισε σταδιακά να μειώνεται μετά την ίδρυση της Ρόδου, το 407 π.Χ.

Η ακρόπολη της Λίνδου αποτελούσε πάντα το κέντρο της ζωής του οικισμού. Η θεά Αθηνά πρέπει να άρχισε να λατρεύεται στην ακρόπολη πιθανότατα τον 9ο αιώνα π.Χ. Ιστορικές μαρτυρίες αναφέρουν πως τον 6ο αιώνα π.Χ. ο Κλεόβουλος, τύραννος της Λίνδου και ένας από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας, αναστήλωσε το Ιερό της Λινδίας Αθηνάς, το οποίο κατά την κλασική και την ελληνιστική εποχή απέκτησε πανελλήνια φήμη.

Ο δωρικός ναός της Αθηνάς Λινδίας, τετράστυλος, αμφιπρόστυλος, μέρη του οποίου σώζονται έως σήμερα, οικοδομήθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ., όπως και τα Προπύλαια του ιερού με τη μνημειώδη κλίμακα, ενώ η «Ελληνιστική Στοά» (μήκους 87 μέτρων, με 42 κίονες) είναι λίγο μεταγενέστερη.

Κατά την περίοδο της Ιπποτοκρατίας, οι Ιωαννίτες ιππότες ενίσχυσαν τα τείχη της ακρόπολης, επεκτείνοντας τις προγενέστερες βυζαντινές οχυρώσεις και δίνοντάς τους τη μορφή που έχουν σήμερα. Παράλληλα χτίστηκε το Διοικητήριο, η έδρα του διοικητή της Λίνδου, ενώ ο βυζαντινός ναός αφιερώθηκε στον άγιο Ιωάννη, προστάτη του Τάγματος των ιπποτών.