Κάστρο Μεθώνης: Ένα εντυπωσιακό οχυρό στην κόψη των κυμάτων

Κανένα από τα 93 στρέμματα της χερσονήσου δεν έμεινε ανεκμετάλλευτο. Στο σημείο όπου συναντάει τη μεσσηνιακή στεριά, οι Ενετοί –στους οποίους οφείλονται οι μεσαιωνικές οχυρώσεις που βλέπουμε σήμερα– έσκαψαν μια εντυπωσιακή άνυδρη τάφρο, όπου ο μοναδικός τρόπος να προσεγγίσεις την κεντρική χερσαία πύλη είναι να διασχίσεις μια πέτρινη γέφυρα με 14 καμάρες.

Είναι εμφανές ότι πρόκειται για μνημειακών διαστάσεων οχυρωματική αρχιτεκτονική. Χαρακτηριστικό της είναι η κεντρική πύλη, μια μνημειώδης κατασκευή αναγεννησιακού τύπου, που όχι μόνο διατηρείται σε εξαιρετική κατάσταση, αλλά μοιάζει με θεατρικό σκηνικό. Ακριβώς μπροστά της, εκτείνεται ένας στενός επιθαλάσσιος διάδρομος που οδηγεί στο μικροσκοπικό Μπούρτζι, ένα μικρών διαστάσεων, οκτάπλευρο φρούριο, όπου κατοικούσε η φρουρά που έλεγχε την είσοδο του φυσικού λιμανιού.

Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας τους, οι εξαιρετικά δραστήριοι Ενετοί είχαν θεσμοθετήσει το λιμάνι της Μεθώνης ως υποχρεωτικό σταθμό για όλα τα βενετσιάνικα πλοία που ταξίδευαν στην ανατολική Μεσόγειο, μετατρέποντας την περιοχή σε ξακουστό εμπορικό κέντρο και ενδιάμεση στάση προσκυνητών με προορισμό τους Αγίους Τόπους.

Η ακμάζουσα αυτή περίοδος για τη Μεθώνη λήγει τον Αύγουστο του 1500, όταν έπειτα από αιματηρή πολιορκία καταλαμβάνεται από τους Οθωμανούς, οι οποίοι με τη σειρά τους θα παραδώσουν το κάστρο αμαχητί στους Έλληνες, τρεις αιώνες αργότερα, το 1828. Με τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, όπως προέβλεπε η Συνθήκη του Λονδίνου, η πόλη μεταφέρθηκε εκτός των τειχών και το κάστρο της Μεθώνης ερήμωσε.