Φρούριο Μολύβου Λέσβου: Στο όρος των ελαιόδεντρων

Η μετάβαση στο νέο καθεστώς υπήρξε ειρηνική και οι Γατελούζοι αγάπησαν το νησί. Ανακατασκεύασαν το κατεστραμμένο κάστρο της Μήθυμνας, που βρισκόταν στην κορυφή βραχώδους λόφου, και επιδόθηκαν με ζέση στην καλλιέργεια ελαιόδεντρων, εξασφαλίζοντας στο νησί μια περίοδο ευημερίας, αλλά και ένα νέο τοπωνύμιο. Σύμφωνα με την επικρατέστερη θεωρία, η λέξη Μόλυβος αποτελεί παραφθορά του φραγκικού «Mont d’olives», δηλαδή όρος των ελαιόδεντρων, και από τον 14ο αιώνα και μετά επικράτησε της Μήθυμνας.

Η ανάβαση στο φρούριο του Μολύβου, ξεκινώντας από τον οικισμό που αναπτύσσεται φιδογυριστά ολόγυρά του, είναι σχετικά απαιτητική, αλλά η ομορφιά του αξίζει την προσπάθεια. Το ίδιο το κάστρο είναι χτισμένο από κοκκινωπό και καφέ τραχείτη, πλήρως εναρμονισμένο με τα πετρόχτιστα σπίτια της περιοχής. Δέκα ψηλοί πύργοι ενίσχυαν την οχύρωση του φρουρίου που διαθέτει τρεις διαδοχικές πύλες, ενώ στο εσωτερικό του κάστρου τα σωζόμενα κτίρια χρονολογούνται στην οθωμανική περίοδο της Λέσβου.

Σύμφωνα με την παράδοση, η πρώτη οθωμανική πολιορκία έληξε άδοξα, όταν η Οριέττα Ντόρια, κόρη του Γενουάτη διοικητή, φόρεσε πανοπλία και πολέμησε στις επάλξεις εμψυχώνοντας αγνώριστη τους στρατιώτες. Η γενναιότητά της έγινε θέμα όπερας από τον Βέρντι. Όμως η Λέσβος υπέκυψε τελικά στον Μωάμεθ Β’ το 1462, μετατρέποντας τον Μόλυβο σε διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο της βόρειας Λέσβου, και δεν απελευθερώθηκε παρά το 1912.