Κάστρο Αγίου Γεωργίου Κεφαλονιάς: Ανάμνηση μιας μεσαιωνικής πολιτείας

Η αρχική οχύρωση ανάγεται στους βυζαντινούς χρόνους και φαίνεται ότι περιορίστηκε κυρίως στην κορυφή ενός λόφου ύψους 320 μέτρων, όπου υπήρχε ο ναός του Αγίου Γεωργίου στον οποίο το κάστρο οφείλει το όνομά του. Οι δυτικοί ηγεμόνες που κυριάρχησαν στο νησί για τρεις περίπου αιώνες (1185-1485) οχύρωσαν επιπλέον το βυζαντινό οχυρό και το χρησιμοποίησαν ως διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο.

Έπειτα από μια σύντομη περίοδο κατάκτησης από τους Οθωμανούς, που είχαν καταλάβει την Κεφαλονιά το 1485, χριστιανικές δυνάμεις Βενετών και Ισπανών ανακατέλαβαν το νησί και το κάστρο στα 1500, όμως η τρίμηνη πολιορκία του προκάλεσε σημαντικές καταστροφές. Η ανοικοδόμησή του άρχισε το 1504 και ολοκληρώθηκε το 1594. Οι Βενετοί βελτίωσαν την οχύρωση, ενισχύοντας με τρεις προμαχώνες τα τείχη, που πλέον επεκτείνονταν για 600μ. περιβάλλοντας μια έκταση 16 στρεμμάτων στην οποία αναπτύχθηκε ένας ανθηρός οικισμός, με κατοικίες ευγενών και διοικητικά κτίρια, ορθόδοξες και καθολικές εκκλησίες, αποθήκες τροφίμων και πυρομαχικών, στρατώνες, σχολεία, νοσοκομεία, φυλακές και δεξαμενές.

Ο οικισμός επεκτάθηκε και εκτός των τειχών στο Προάστιο (Βorgo). Όταν όμως οι Ενετοί μετέφεραν την έδρα της διοίκησης στο Αργοστόλι, το 1757, το κάστρο εγκαταλείφθηκε. Παρά το αμείλικτο πέρασμα του χρόνου και την έντονη σεισμική δραστηριότητα, το κάστρο αντιστάθηκε σθεναρά και αποτελεί σήμερα ένα από τα πιο γοητευτικά αξιοθέατα της Κεφαλονιάς. Από το Προάστιο ξεχωρίζει ο ναός της Ευαγγελίστριας, χαρακτηριστικό δείγμα επτανησιακού μπαρόκ, που σώζεται σε εξαιρετική κατάσταση και φιλοξενεί αξιόλογες μεταβυζαντινές εικόνες από τους υπόλοιπους, ερειπωμένους ναούς του κάστρου.